سرویس‌های خبری

خبر

شناسه خبر :

۱۷۵۲۰

تاریخ انتشار :

۱۳۹۷/۰۷/۲۷ ۱۴:۱۹

امید کجاست؟/آرمان ذاکری



(درنگی بر راه-یابی دشوار جامعه ایران در گذار از اصلاح‌طلب، اصولگرا و برانداز)

به گزارش اصلاحات پرس، آرمان ذاکری در یادداشتی نوشت:


1-  جامعه ایران در شرایط دشوار بی‌سابقه‌ای به سر می‌برد. ترجیع بند عالی‌ترین مسئولین نظام تا دولتی‌ها و اصلاح‌طلب و اپوزیسیون، هراس از آینده‌ای است که برای اجتناب از آن، هر یک به زعم خود معتقد است باید به آنها پناه بُرد. جامعه ایران در شرایطی به یک باره با حاصل انباشت و حل نشدن چند دهه‌ای مسائل خود در حوزه‌های مختلف روبه رو شده که نه تنها هیچ تدارکی برای مواجهه با چنین وضعیتی نیاندیشیده بلکه نظامات بوروکراتیک و قوه عاقله تصمیم گیر آن نیز فرسایش و زوال بی‌سابقه‌ای را تجربه می‌کنند. همزمانی مسائل زیست محیطی مانند بحران آب، مسائل سیاست بین‌الملل که با آمدن ترامپ به اوج خود رسیده، گسیختگی اجتماعی و بحرانی شدن بسیاری مسائل اجتماعی، فقدان اعتبار و مشروعیت قوای سیاسی، فقر، فساد، تبعیض و بیکاری فزاینده و رسیدن بسیاری از نهادهای اقتصادی به آستانه بحران، تنها بخشی از دشواری امروز جامعه ایران را بیان می‌کند. در چنین شرایطی پژوهش های اجتماعی به ما نشان می دهند که امید به آینده‌ای بهتر در اکثربت مطلق مردم ایران مرده است. 
2- مجموعه‌ای از اعتراضات با ماهیت‌های مختلف، در واکنش به این وضعیت جامعه ایران را فراگرفته است. از مجموعه این اعتراضات نمی‌توان و نباید کلیتی واحد ساخت. شرایط پیچیده است. برخورد امنیتی با هرگونه اعتراض بر همه اعتراضات و لو با ماهیت‌های محافظه، لباس مقاومت می‌پوشاند و تفکیک «اعتراضات مرتجعانه» جامعه توده‌ای شده را از «اعتراضات دموکراتیک» بخش‌های سازمان‌یافته‌تر جامعه دشوار می‌کند. با این همه کاوش دقیق محتوای شعارها و مطالبات و همچنین پیوندهای سیاسی نیروهای دامن‌زننده و هدایت‌گر آنها و استفاده از عینک نظری جامعه‌شناسی انتقادی، می‌تواند به ما در تفکیک انواع اعتراضات یاری کند. اعتراضات محافظه‌کارانه توده سازمان نیافته ناامید جستجوگر امنیت  که «خودخواهانه» و «منفعت‌گرایانه» هر آن ممکن است به «پدرِ نجات دهنده» از جنس کوروش یا یک نظامی، پناهنده شود یا اعتراضات دموکراتیک اصناف و اقشار امیدواری که حساب خود را از نیروهای سیاسی واقعا موجود داخلی و خارجی جدا کرده و در مسیر تشکل‌یابی و مطالبه‌گری دموکراتیک و عدالت‌خواهانه، «از خودگذشتگی» و «همبستگی اجتماعی» را در جامعه احیا می‌کنند تا خود برای خود کاری کنند؟  
3-   امیدواری یا ناامیدی یکی از مهمترین وجه ممیزات این دو نوع اعتراضی است که هر دو اکنون در جامعه ما رویت می شود. بازسازی امید به آینده شرط اول فراهم شدن امکان عبور از این وضعیت دشوار و غلبه شکلی از اعتراض بر شکلی دیگر است. بسیاری از روشنفکران، دانشمندان و فعالان سیاسی در ضرورت بازآفرینی امید  گفته‌اند، درباره آن نوشته‌اند و حتی برای تحقق آن گاه سمینارهای امید اجتماعی برگزار کرده‌اند. اما هیچ یک نتوانسته اند تاکنون امیدی بیافرینند و تغییری ایجاد کنند. جریانات حامل امید همچنان در حاشیه مانده‌اند.  
4- چرا جریانات حامل امید در جامعه ایران تاکنون غلبه نیافته‌اند؟ اگر بپذیریم که آفرینش امید در جامعه پیوندی با «سیاست» در کلی ترین معنای آن داشته باشد،  مهمترین علت را باید در ناتوانی گروه‌های سیاسی در امیدآفرینی از یکسو، عدم پیوند با گروه‌ها و جریانات حامل امید از سوی دیگر و در نتیجه مواجهه آنها با بحران اعتبار و مشروعیت جست و جو کرد. به خصوص که نیروهای حامل امید، تاکنون شرایط بدل شدن به نیروی مستقل سیاسی را نداشته‌اند. نیروهای سیاسی جامعه ایران، اصولگرا، اصلاح طلب و اخیرا برانداز، همگی در شرایط کنونی دارای ویژگی‌هایی‌اند که آنها را از امیدآفرینی در اکنون جامعه باز می‌دارد. همه آنها را در شرایط کنونی می‌توان «مرتجعین جامعه ایران» نامید. چه همگی نقطه ارجاعی طلایی در گذشته را آرمان خود می‌دانند و بازگشت به آن گذشته را طلب می‌کنند. خواه  این گذشته امپراطوری ایران در گذشته دور باشد، جامعه اسلامی صدر اسلام یا دوره طلایی اصلاحات در همین نزدیکی. همه آنها تنها به کسب قدرت سیاسی می‌اندیشند. نیروهای متعارضی که «کسب قدرت به کمک نیروی جنگ و تحریم»، «حفظ وضع موجود»، «کاهش شیب بد شدن وضعیت» و یا «انتخاب بین بد و بدتر» وجهه همت آنهاست، با وجود همه اختلافاتشان از تخیل وضعیتی بهتر برای جامعه ایران عقیم‌اند. معطوف شدن به ساز و کارهای تصرف قدرت سیاسی، آنها را واقع‌نگر و عملگرا کرده، در منجلاب واقعیت موجود اسیر نموده و قوه آرمان‌پردازی آنها را از میان برده است. آنها از تخیل آینده و آفرینش آنچه در گذشته نبوده ناتوان‌اند و امیدی نمی‌توانند آفرید.  
5-  نیروهای جدیدی اما در متن جامعه در حال رویش‌اند. آنها که نه در جست و جوی کسب قدرت سیاسی‌اند، نه به پدرِ نجات بخش اعتقادی دارند و نه بازگشت به هیچ گذشته و ارتجاعی را می‌خواهند. آنها چیزی را می خواهند که تاکنون نبوده است. می‌خواهند ناممکن را ممکن کنند. آینده‌ را متفاوت از گذشته بیافرینند. آینده‌ای رها از سلطه بازار و دولت. معلمان و کارگران و بخش‌هایی از دانشجویان و سایر اقشاری که در این چند سال، با همه دشواری‌ها، در مسیر بنای تشکل‌های مدنی گام برداشته‌اند، برای صنف خود هزینه داده اند، بر مطالبات صنفی تمرکز کرده‌اند و پای در وادی حل داوطلبانه مسائل اجتماعی نهاده‌اند، از آرمان فداکاری و «برای دیگری بودن» اعاده حیثیت کرده‌اند تا در برابر بازار افسارگسیخته‌ای که  «جامعه توده‌ای جست و جو گر شخصیت اقتدارگرا» و «دولت اقتدارگرای سرکوب‌گر جامعه» را به هم‌آغوشی می‌خواند، راه دیگری بگشایند. آنها امید اصلی بازآفرینی همبستگی اجتماعی در جامعه ایران‌اند. چشم امید را باید از سیاسیون فاسد، پیر و از نفس افتاده داخلی و محافظه‌کاران هار و جنگ‌طلب خارجی برگرفت و به جامعه‌ای دوخت که تداوم و تخیلش را از جست‌و‌جوی بی پایان "زندگی" می‌گیرد. گفت‌و گویی اگر هست با آنها باید باشد و آزادی و عدالتی اگر خواستنی است برای آنها و  با آنها خواستنی و ممکن است. امیدی اگر باشد اینجا باید آن را جست و جو کرد. 
6-  اعتراض آرام، مدنی، دموکراتیک و مسالمت آمیز معلمان با مطالبات محدود، در کنار بسیاری اعتراضات تشکلهای کارگری و صنفی این روزها در سکوت همه جریانهای عمده سیاسی در جریان است. آنها که نه برانداز اند و نه خشن و نه عامل بیگانه. معلمان و کارگران و دانشجویان همین آب و خاک. نیروهای اصلاح‌طلب، اصول‌گرا و همه آنها که خود را نگران کلیتی به نام ایران اعلام می‌کنند حتی آن هایی که به هر دلیل آینده ایران در منظومه فکریشان اهمیتی دارد  زین پس  باید بدانند که با تداوم وضع موجودشان، آنها نیروی مترقی، جریان‌ساز و مولد آرایش دموکراتیک و مدنی آتی جامعه ایران نیستند. آنها باید به مثابه یک نیروی دنباله‌رو و حامی، خود را با نیروهای جدید دموکراتیک تنظیم کرده و از آنان حمایت کنند. در صورت عدم حمایت از آنها و گام برداشتن در مسیر سرکوب سازمان‌یابی مدنی اقشار مختلف جامعه و مطالبه‌گری آنها و یا سکوت در برابر این سرکوب است که جامعه ایران در مسیر محتوم اقتدارگرایی، بازگشت به ارتجاع و سرانجام آنچه خطر سوریه‌ای شدن می‌خوانند گام خواهد برداشت. مرگ امید، واسپاری امر جامعه به قدرت‌هاست و قدرت‌ها ما را نابود خواهند کرد. امید تنها سلاح مقاومت ماست و نماد امید امروز معلمانی‌اند که تعهد خود به فرزندان ما به آینده ما را از یاد نبرده‌اند. امید اینجاست. بهتر است همگان تردید نکنیم و به آن بپیوندیم.

 

کلید واژگان

تبلیغات











پربازدیدترین ها

نامه کارشناسان اقتصادی به روحانی: اسامی کارشناسان موافق و اسناد کارشناسی شوک بنزینی دولت را منتشر کنید



تشکیل یک «کمیته حقیقت‌یاب ملی» برای رسیدگی به وقایع اخیر ضروری است



اگر روحانی شخصا تصمیم به مذاکره با ترامپ بگیرد قربانی می‌شود



نظام باید مخالفان خود را به رسمیت بشناسد/ باید به سمت انتخابات آزاد برویم تا اپوزیسیون هم بتواند در آن شرکت کند



مواضع ضدونقیض صداوسیما در قبال دعوت از اصلاح‌طلبان



خطای عبور از اصلاح‌طلبی/ محمد قوچانی



زخمی که خنده‌های آقای روحانی به دل مردم زد یک زخم کاری است



پیشنهاد چشمگیر و وسوسه کننده تراکتور به برانکو/ پرفسور به تبریز می‌رود؟



فرشاد مومنی: تصمیمات اقتصادی قبل از اجرا در 4 دانشکده اقتصادی تهران ارزیابی شود



مجلس باید ملی باشد نه انقلابی/ «سرا» یعنی گریه کردن بر قبر بی جنازه




آخرین اخبار

ایست بازرسی قلابی شگردی برای سرقت از خانه‌ها



عده‌ای نمی‌خواهند مجلس در رأس امور باشد



فلاحت‌پیشه از دواطلبی دوره یازدهم انتخابات مجلس انصراف داد



روشی که برای انطباق مصوبات مجلس با سیاست‌های کلی نظام عمل می‌شود، خلاف قانون اساسی است/ آیین‌نامه مجمع نمی‌تواند خلاف قانون اساسی باشد



روحانی: کمک‌های معیشتی همچنان ادامه می‌یابد/ تقویت شبکه ملی اطلاعات به معنای قطع اینترنت خارجی نیست



بودجه ۱۳۹۹؛ آزمون مجلس



حکم محمدعلی نجفی صادر شد



هشدار روزنامه جمهوری اسلامی در باره خطر جریان انحرافی برای انتخابات



سوال از اصولگرایان تندرو



ضرورت مقابله نهادهای امنیتی با سرکردگان کودکان کار



رضا رشیدپور با «شب‌آرام» به شبکه سه برمی‌گردد



افزایش ۶۸ درصدی مالیات ثروتمندان در سال آینده



حقوق کارمندان و بازنشستگان در سال ۹۹ چقدر افزایش پیدا می کند؟



اظهارات عجیب قالیباف: دوستان انقلابی، دور هم جمع شوید و مرگ بر آمریکا بگویید /چرا باج می‌دهید؟



مطهری: حوادث آبان‌ماه را فقط به گردن سلطنت‌طلبان نیندازیم/مجمع تشخیص، شورای نگهبان دوم شده است



پرسپولیس رقیب الدحیل و قرعه سخت برای سپاهان/استقلال منتظر الریان



قرار نیست شبکه ملی اطلاعات جایگزین اینترنت جهانی شود



با این سیاست‌های اقتصادی باید منتظر انفجارهای بزرگتر بود



بقایی در بیمارستان است/ موکلم پس از سکته در مرخصی استعلاجی به سر می‌برد



مردم باید نتیجه‌رأی دادن را در سفره‌شان مشاهده کنند






درباره ما

اصلاحات پرس رسانه ای است وابسته به جریان اصلاحات به ویژه جوانان اصلاح طلب که در راستای مطالبات اصلاح طلبانه مردم ایران به فعالیت رسانه ای مشغول است.

با ما در تماس باشید




ما را در شبـکه های اجتماعی دنبال کنید

Instagram Twitter Telegram rss

نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است
Copyright © 2018 www.EslahaatPress.com, All rights reserved